เพราะความรักและความผูกพัน เป็นแค่นามธรรม ไม่มีตัวตน

เป็นเรื่องของความรู้สึก เป็นเรื่องของคนสองคน

ที่มีเส้นใยบางๆ เกาะเกี่ยวกันไว้

คนที่จะตอบคำถามได้ดีที่สุด คือ ตัวเราเอง

อยู่ที่ว่า . . . เราจะเลือกคำตอบแบบไหน

แต่ . . . ทางเลือกมีไม่มากนัก

เดินหน้า ถอยหลัง หรือยืนนิ่งๆ

ขึ้นอยู่ว่าเราจะพาหัวใจไปทางไหน

ต้องมีสักทางทำให้เราเจ็บตัวน้อยที่สุด

อย่าให้ความผูกพัน มาทำให้เราอ่อนแอ

เพราะถ้าเมื่อไหร่ที่ผูกพัน ความรักจะค่อยๆ ลดลง

จนกลายเป็นเฉยชา ทั้งๆ ที่หมดรัก



แต่เพราะความผูกพันที่มีอยู่

ทำให้คิดไปว่าจริงๆ แล้วยังคงรัก

กว่าจะ เริ่มรู้สึกตัว ก็ถลำลึกเกินกว่าคำว่า 'เสียใจ'


แต่


ความรัก..กับ ความผูกพัน
หน้าตาคล้ายกัน .. เหมือนซ้าย-ขวา
แต่ถ้าเมื่อไหร่ที่ ...

รู้สึกว่า .. คิดถึง .. แล้วมาหา คือ .... รัก
รู้สึกว่า .. เคยมาหา .. เลยมาหา คือ .. ผูกพัน

รู้สึกว่า .. หิว ... แต่อยากรอ คือ .. รัก
รู้สึกว่า .. อิ่มแล้ว .. อยากเอามาฝาก คือ .. ผูกพัน

รู้สึกว่า .. อยากให้เวลากันและกัน คือ ..... รัก
รู้สึกว่า .. อยากใช้เวลาด้วยกัน คือ .. ผูกพัน

รู้สึกว่า .. หงุดหงิดคือทำให้อีกคนไม่สบายใจ คือ .. รัก
รู้สึกว่า .. โกรธคือทำให้อีกคนสำนึกบ้าง คือ .. ผูกพัน

รู้สึกว่า .... ไม่มีนาทีไหนไม่คิดถึง คือ .. รัก
รู้สึกว่า .. นาทีไหนที่ว่างจะคิดถึง คือ .... ผูกพัน

ขอบคุณเหลือเกิน .... ความผูกพัน .. ที่ทำให้รัก
ขอบคุณเหลือเกิน .. รักที่เป็นมากกว่า .. ความผูกพัน

เคยไ หมรักใครคนหนึ่ง ด้วยความรู้สึกว่า
เคยผูกพันเหมือนเคยรักกัน แล้วพลัดพราก
ต้องมาตามหากันเป็นแรมปี
ถ้าน้องๆเคยรู้สึกอย่างนี้
ยามที่มองแววตาใครคนนั้น
แล้วรู้สึกอยากอยู่ข้าง ๆ
เพื่อคอยกางแขนปกป้องและดูแลไปตลอดชีวิต
ความรู้สึกนั้น .. เรียกว่า รักและผูกพัน
ความรู้สึกที่ .. มิอาจพรากจากกัน ได้อีก
แม้เพียงหนึ่งเสี้ยววินาที


เพราะความรักและความผูกพัน เป็นแค่นามธรรม ไม่มีตัวตน

เป็นเรื่องของความรู้สึก เป็นเรื่องของคนสองคน

ที่มีเส้นใยบางๆ เกาะเกี่ยวกันไว้

คนที่จะตอบคำถามได้ดีที่สุด คือ ตัวเราเอง

อยู่ที่ว่า . . . เราจะเลือกคำตอบแบบไหน

แต่ . . . ทางเลือกมีไม่มากนัก

เดินหน้า ถอยหลัง หรือยืนนิ่งๆ

ขึ้นอยู่ว่าเราจะพาหัวใจไปทางไหน

ต้องมีสักทางทำให้เราเจ็บตัวน้อยที่สุด

อย่าให้ความผูกพัน มาทำให้เราอ่อนแอ

เพราะถ้าเมื่อไหร่ที ่ผูกพัน ความรักจะค่อยๆ ลดลง

จนกลายเป็นเฉยชา ทั้งๆ ที่หมดรัก



แต่เพราะความผูกพันที่มีอยู่

ทำให้คิดไปว่าจริงๆ แล้วยังคงรัก

กว่าจะเริ่มรู้สึกตัว ก็ถลำลึกเกินกว่าคำว่า 'เสียใจ'

คือเรื่องราวของความรัก
คือบันทึกของความเจ็บชํ้า
คือครั้งแรกของการกระทำ
คือฆาตกรรมอันไร้ร่องรอย

เธอเป็นคนแรกที่ฉันรัก
เธอเป็นที่พักใจของฉัน
อยากจะเจอเธอทุกวัน
ที่สำคัญนั้นอยากเจอหน้าเธอ

ไม่อยากให้มีวันหยุด เสาร์-อาทิตย์
ไม่อยากให้โรงเรียนปิดวันไหนๆ
ไม่อยากพลัดพรากจากเธอไป
เพราะใจมันอยากเจอหน้าเธอ
แอบมองเธออยู่นาน
จนเวลาผันผ่านเลยไป
กว่าจะรักกว่าจะรู้ใจ
อายุปาเข้าไป 80 ปี


ใจสั่นแค่เพียงเห็น
มือเย็นเมื่อใกล้เธอ
ไม่อยากจะเจอะเจอ
เป็นหนี้เธอยังไม่ได้คืน
รวบรวมความกล้า
เงยหน้ามองสบตา
แล้วบอกกับเขาว่า
คุณลืมรูดซิปกางเกง

เธอเป็นคนแรกที่ฉันรัก
เธอเป็นคนทักฉันเสมอ
เธอเป็นคนปักศรรักรู้ไหมเธอ
เธอเป็นคนลักวิสเปอร์ของฉันไป
วันนั้นเธอทำฉันเจ็บ
จนต้องเย็บหัวใจไปหลายเข็ม
ทุกๆครั้งเติมใจไม่เคยเต็ม
อย่างนี้น่ารัว M.16 ไหมเธอ

ปิ๊งแรกกับชายหล่อ
ปิ๊งต่อมากับชายดี
ปิ๊งสุดท้ายกับชายคนนี้
ไม่หล่อ ไม่ดี แต่รวย
คิดถึงพี่ชายที่แสนดี
ที่มีแต่ความอบอุ่นให้
มีแต่ความรักความเข้าใจ
รวมเป็นนํ้าใสใจจริง

ฉันรักเธอมากกว่าท้องฟ้า
มากกว่าดาราที่เฉิดฉาย
มากกว่าภูเขาที่เรียงราย
แต่น้อยกว่าควายที่บ้านนิดนึง

I got my cursor from: hi5 Cursors